«بسم الله الرحمن الرحیم»

امام حسين (علیه‌السلام) فرمودند:

در ميان ما اهل بيت دوازده مهدى وجود دارد كه اولين آنها اميرمؤمنان على بن ابيطالب (عليه السلام) و آخرين آنها نهمين فرزند من است؛
و اوست قيام كننده به حق...
خداوند به وسيلۀ او، زمين را، پس از آنكه مرده است، زنده مى‌كند؛
 و دين حق را، به دست او بر همۀ اديان غلبه مى‌دهد، اگر چه مشركان نپسندند.

براى او غيبتى است كه گروهى در آن، از دين خدا بر مى‌گردند و گروهى ديگر بر دين خود ثابت مى‌مانند، كه اين گروه را اذيت كرده و به آنها مى‌گويند:

«پس اين وعده چه شد! اگر راست مى‌گوييد!؟»

آگاه باشيد آنكه در زمان غيبت او، بر آزار و اذيت و تكذيب صبر كند، همانند كسى است كه در کنار رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌وآله) با شمشير به جهاد برخاسته است.

(كمال‌الدين و تمام النعمة، شیخ صدوق)

 
مشاهدۀ عکس در اندازۀ ‌واقعی

وقتی حضرت نوح (ع) در حال ساختن کشتی، در سرزمین خشک و بی‌آب بودند، مردم ایشون و پیروانشون رو اذیت می‌کردن و با نیش و کنایه، اون‌ها را مسخره می‌کردن....

 به راستی که چه تشبیه قشنگیه! شباهت‌هایی که امروزه، کشتی نوح، با کشتی نجات گل نرگس داره...

پیروان کشتی نجات، با اینکه کم بودن و خیلی هم مورد آزار و اذیت قرار گرفتن، ولی دست از راه خودشون برنداشتن و از زیر سایۀ ولایت‌شون، بیرون نرفتن...

امروز هم، خیلی از سایت‌ها و وبلاگ‌ها و معاندین متعصّب شیعه، عقاید ما رو به تمسخر می‌گیرن و باورهای عمیق مهدوی ما رو بدون دلیل، زیر سؤال می‌برن...

ما هم باید یاد بگیریم که در برابر همۀ سختی‌ها و تمسخرها و مشکلات، قوی باشیم و بیدی نباشیم که با این بادها می‌لرزه........

باید باور کنیم که این بادها و طوفان‌ها همیشه بوده و هست...

اصلاً با همین بادهاست که برگ‌های زرد می‌ریزن و سقوط می‌کنن؛ و فقط برگ‌های سبز و مقاوم هستند که با مقاوت خودشون اجازه نمیدن، یأس و زردی، باعث سستی و جدایی‌شون از درخت بشه...

بهار دلم.... دعامون کن تا همیشه سبز باشیم و پرچم سبز شما رو گم نکنیم....

التماس دعا

اللهم عجل لولیک الفرج

بسم الله الرحمن الرحیم

آل عصمت، هرگز بى‌دليل، حسين را وارث آدم، وارث نوح و ابراهيم و موسى، وارث عيسى و محمد، لقب نداده‏اند!

"حسين" زيباترين نامى است كه در شناسنامۀ بشر نوشته‏اند.

"حسين" تفسير بعثت، ترجمان نبوّت و معناى امامت است.

سينۀ "حسين" جلوه‌گاه نور هدايت نبى؛ و شمشيرش، ذوالفقار عدالت على است.

اين مرام و منطق حسين است، كه آزادگى را تفسير مى‏كند؛ و آن فريادى كه از زبان او، هر دم در گوش زمانه مى‏پيچد، نداى همه مظلومان تاريخ است.

اگر "حسين" نمى‏بود، در دو راهي‌هاى دائمى انتخاب انسان -كه در سرنوشت‏ بشر تقدير كرده‏اند- چه كسى قافله‏هاى گمشده را هدايت مى‏كرد؟

از آن روز كه "خون خدا" در اوج بيداد عصر ستم، در صحراى گرم و عطشناك نينوا بر زمين ريخته شد، "عاشورا" ديگر "دهم" نيست؛ آغاز و انجام است.

 زمان نيست! بستر زمانه است، فرهنگ است، اصالت است...

"عاشورا" تداوم رسالت انسان در پهنه خلقت است؛ و مدينه فرهنگ و تمدن خدايى عاشورا را شهرى است مقدس به نام "كربلا" و سرتاسر زمين خدا كربلاست.

هان ‏اى حسينيان، خيمه‏هاى عشق و عزا برپا داريد و نغمه‏هاى شور شهادت سر دهيد و بر سنج آگاهى و طبل رحيل بكوبيد كه " محرم"، آغاز هجرت انسان، بهار اصحاب شهادت و فصل لاله‏هاى سرخ و شقايق هاى گلگون، و زمان معراج "وارث آدم" از راه رسيده است.

از آن روز واقعه، هر كس و هر قافله‏اى كه ره مى‏سپارد، بى گمان در دو راهى انتخاب، كاروان حسين را خواهد ديد.
پيوستن به اين قافله نور را، آدابى است كه بى تشرف به آن، اجازه ورود نمى‏دهند.

به حريم كاروان كه رسيدى بايد احرام شهادت بربندى و چون نداى رسا، اما حزين و غريبانه "هل من ناصر" شنيدى بايد لبيك اجابت گويى؛ و اصحاب اين كاروان را پيمان نامه‏اى است‏ به رنگ خون، و به زيبايى وسعت ايمان به نام "شهادت"؛ امضا كه كردى، بيرق سبز علمدار كربلا را بر سر خويش خواهى ديد، و اين عطر بهشت است كه به مشام تو مى‏رسد...

راه حسين كوتاه ترين راه بهشت است.

خون جارى عاشورا تا ابديت در رگ و ريشه آزادگى جارى است. غيرتمندى نيست كه ماجراى آن محشر عظما را بشنود و به احرار جهان نپيوندد. كدام آزاده‏اى است كه وامدار قيام حسين و قيامتى كه هفتاد و دو تن در آن روز واقعه برپا كردند، نباشد؟ و كدامين چشم است كه مرثيه مصيبت آل ثارالله را بشنود و خونابه غم مظلوميت و غربت انسان را از ديدگان فرو نريزد؟

گريه بر حسين، الفباى آداب بيدارى، و علامتى است كه ميل به طهارت روح را گواهى مى‏دهد و اين آغاز كار است. بايد حسينى شد.

هر جا كه قيامى برپا است تا معروفى اقامه شود، "حسين" آنجاست؛
و هر كه بر منكر و ستم نخروشد به كاروان حسين پشت كرده است.

"حسين" ميزان سنجش صداقت آدمى است، قبول ولايت ‏حسين، برات آزادى انسان از جهنم پليدي هاست.

هان ‏اى حسينيان، خيمه‏هاى عشق و ايمان بر پا داريد و بر سنج آگاهى، و طبل رحيل بكوبيد كه محرم، آغاز هجرت انسان از راه رسيده است...

نوشتۀ حميد انصارى

مشاهدۀ عکس در اندازۀ واقعی

یا رب الحسین، بحق الحسین، اشف صدر الحسین، بظهور الحجة

التماس دعا

اللهم عجل لولیک الفرج

إنّا لله و إنّا الیهِ راجعون

آجرک‌الله یا بقیة‌الله

امروز محرّم آمد و داغ ِدل‌های حسینی تازه شد...

امّا دشمنان اسلام و مسلمین، طیّ این سال‌های دراز تاریخ، هنوز دل‌هاشان با آن جنایت‌ها‌شان آرام نگرفته است!

آخر به خون هر چه مسلمان و پیرو رسول‌الله (صلی‌الله‌علیه ‌و‌آله) است، تشنه‌اند.......

آری....

دشمن سیری ناپذیر است!

هرچه خون کودکان مسلمان و مردان و زنان آزادی‌خواه را می‌مکد، سیر نمی‌شود......

روزی، نوادۀ رسول‌الله (صلی‌الله‌علیه ‌و‌آله) را در حالیکه به کمک‌شان شتافته بود، وحشیانه به شهادت رساندند و زنان و کودکانش را به اسارت بردند......

با آنکه دنیا دست‌شان بود، امّا کینۀ عمیق‌شان فروکش نکرد...!

فردا روزی تصمیم گرفتند، تمامی فرزندان رسول خدا (صلی‌الله‌علیه ‌و‌آله) را یک به یک به شهادت برسانند، تا شعلۀ اسلام حقیقی، که حسین (علیه‌السلام) روشنگر آن بود، خاموش شود و جهان در ظلمت چنگال‌های آنها سر تسلیم فرود آورد!

باز هم نشد! کار بدانجا رسید که حتّی از تخریب بارگاه سیّدالشهدا (علیه‌السلام) و شخم زدن قبور آنها هم، دلشان را خنک نکرد!

آخرین فرزند پیامبر خدا (صلی‌الله‌علیه ‌و‌آله)، به خواست خدا، از این فتنه‌ها در امان ماند و اینک سال‌هاست، در انتظار یاورانش به سر می‌برد.....

دشمن از حِرص نیافتن او، تمام این سالیان دراز را، از هر جنایت و کشتاری کوتاهی نکرد....

و اینک، در روز آغازین ماه حرام، مسلمانان را دوباره عزادارتر از گذشته کرد...!

دشمن خون‌آشام از یک‌سو و کوفیان بی‌غیرت زمانه، از سویی دیگر دست به دست هم داده‌اند تا هرچه فریاد آزادی‌خواه است، در نطفه خفه کنند.

و امروز، باری دیگر در غزّه ما باید شاهد به خون غلتیدن هزاران زن و مرد و کودک مسلمان بی‌دفاع باشیم.........

شاید دیروز تصوّر میدان کربلا دشوار بود! شاید دیروز این همه قصاوت قلب و عصیان و کشتار انسان‌ها، بعید به نظر می‌رسید! امّا امروز باید به عینه ببینیم که قصاوت قلب چه رنگی دارد........

آری ما امروز دوباره عزادار شدیم........

امّا برادران و خواهران مسلمان غزّه، صبر داشته باشید که در نهایت، پیروزی از آن ماست........

أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ ﴿39﴾

به كسانى كه جنگ بر آنان تحميل شده رخصت [جهاد] داده شده است چرا كه مورد ظلم قرار گرفته‏اند و البته خدا بر پیروزی آنان سخت تواناست. (سورۀ حج)

* * *

قَاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللّهُ بِأَيْدِيكُمْ وَيُخْزِهِمْ وَيَنصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَيَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُّؤْمِنِينَ ﴿14﴾

با آنان بجنگيد خدا آنان را به دست‏شما عذاب و رسوايشان مى‏كند و شما را بر ايشان پیروزی می‌بخشد، و دلهاى گروه مؤمنان را خنك مى‏گرداند. (سورۀ توبه)

* * *

وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ ﴿227﴾

و كسانى كه ستم كرده‏اند به زودى خواهند دانست به كدام بازگشت‌گاه برخواهند گشت. (سورۀ شعرا)

* * *

وَيَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْفَتْحُ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿28﴾
قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لَا يَنفَعُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِيمَانُهُمْ وَلَا هُمْ يُنظَرُونَ ﴿29﴾

و می‌پرسند، اگر راست می‌گویید، این پیروزی شما چه وقت است!؟

بگو روز پیروزی ایمان، ایمان ِكسانى كه كافر بودند، سودی نمى‏بخشد و آنان مهلت نمى‏يابند. (سورۀ سجده)

* * *

اللهم انصر الاسلام و أعزّ المسلمین

اللهم عجل لولیک الفرج

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

وقتی در قیامت همه در حال بدو بدو هستند! وقتی‌که همه گرفتار هستند و از سر اضطراب این طرف و اون طرف می‌دَوند! وقتی‌که مردم در حال چه‌کنم چه‌کنم هستند! ...........
سه نفر سریع وارد بهشت خواهند شد! آن سه نفر چه کسانی هستند!؟

سه نفر، اوّل از همه وارد بهشت می‌شوند!

1)      شهید (در راه خدا شهید شدن)

2)      بندۀ مملوک (بنده‌ای که طوری زندگی کند که دنیایش، او را از آخرتش باز ندارد. سرگرم دنیا و کارهای دنیایش نشود، به گونه‌ای که در هر کاری مرگ را به یاد داشته باشد و بداند که دیر یا زود باید بار سفر ببندد!)

3)      مستضعف و فقیری که خوددار باشد. (زبان به شِکوه و گلایه باز نکند! دزدی نکند! دست گدایی به سوی دیگران دراز نکند و....)

بیخود نیست که گفتند: بهشت را به بها دهند، نه به بهانه!

سه نفر هم، اوّل از همه وارد آتش جهنّم خواهند شد.

1)      کسی‌که تسلط و حکومت بر مردم دارد ولی عدالت را رعایت نمی‌کند. (مثل صدّام و... لعنهم‌الله)

2)      ثروتمندی که ثروتمند است ولی حق خدا را نمی‌پردازد. (صدقه نمی‌دهد، خمس و زکات نمی‌دهد، به یتیمان و فقرا کمک نمی‌کند و خسیس است و...)

3)      فقیر متکبّر و مغرور (کسی‌که کمک دیگران را نمی‌پذیرد و علیرغم نیازش و حقّی که خدا برایش قرار داده است، دست کمک برادر مؤمن‌اش را رد می‌کند و غرور می‌ورزد. پس حتّی می‌توان گفت، همۀ انسان‌ها فقیر هستند و نیازمند کمک یکدیگر و خداوند، پس چرا باید غرور داشته باشند و تکبّر بورزند؟)

 پی‌نوشت:

عيون أخبار الرضا (عليه‌السلام) بِالْأَسَانِيدِ الثَّلَاثَةِ عَنِ الرِّضَا عَنْ آبَائِهِ (ع) قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): أَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ شَهِيدٌ- وَ عَبْدٌ مَمْلُوكٌ أَحْسَنَ عِبَادَةَ رَبِّهِ وَ نَصَحَ لِسَيِّدِهِ- وَ رَجُلٌ عَفِيفٌ مُتَعَفِّفٌ ذُو عِبَادَة‏ (بحار جلد71 ص 144- مستدرك الوسائل، الميرزا النوري، ج 15، ص 486)

عيون أخبار الرضا (ع): بالأسانيد الثلاثة، عن الرضا، عن آبائه (عليهم‌السلام) قال: قال رسول‌الله (صلى‌الله‌عليه‌وآله): أول من يدخل النار أمير متسلط لم يعدل، وذو ثروة من المال لم يعط المال حقه، وفقير فخور. (بحار الأنوار - العلامة المجلسي - ج 70 - ص 290)

برگرفته از سخنرانی آیت الله مجتهدی تهرانی

التماس دعا
اللهم عجل لوليک الفرج