«بسم رب المهدی المنتظر»

 بارالها...
به درگاه تو شکایت می‌کنم از فقدان پیامبر و غیبت ولی خود، و سختی زمانه و وقوع فتنه‌ها، و چیرگی دشمنان و کثرت دشمنان و کمی عددمان...

 بارالها...!
از تو مسئلت می‌کنیم که به ولیّ خود اذن دهی، تا عدل تو را در میان بندگانت ظاهر سازد و دشمنانت را در بلادت بکشد...

 بارالها...!
به‌واسطۀ ولیّت، قرآن را زنده کن و نور سَرمدی خویش را که ظلمتی در آن نیست، بر ما بنما!

 ای خدای من...!
تو کسی هستی که سوء را برطرف می‌کنی؛ و آن‌هنگام که مضطرّ، تو را بخواند، اجابت می‌کنی و از بلای عظیم نجات می‌بخشی! ای خدای من! ضرر را از ولیّت برطرف ساز و همچنان که تضمین کردی، او را خلیفۀ در زمین قرار ده.

 الها...!
مرا از دشمنان و اعداء آل‌محمد (صلوات‌الله‌علیهم) مگردان و مرا از اهل غیظ و غضب بر آل محمد قرار مده؛ که من از آن به تو پناه می‌برم! پس بر من پناه ده... و می‌خواهم به جوار تو درآیم، پس مرا در جوار خود درآور...

   اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

برای مشاهدۀ عکس در اندازۀ واقعی با ذکر صلواتی کیلیک کنید

سلام بر شعبان و نیمه‌اش!
سلام بر ماه و ماه‌پارۀ آسمانی‌اش!
سلام بر موعود انبیاء!
سلام بر منجی آدمیان!
سلام بر مهربان‌ترین انسان!
و سلام بر امید منتظران و سلام بر گل نرگس...

 ای قرار دل‌های بی‌قرار...!
می‌خواستم از دوری‌ات شِکوه کنم...
اما به یاد آوردم که در میان ما و بازارهایمان نظاره‌گرمانی!
به یاد آوردم که در برابر چشمان منتظرت، چگونه دلت را آزرده‌ایم...!

 ای یوسف فاطمه!
می‌خواستم بگویم تا سرحد جنون از فراغت خسته‌ایم...
اما به یاد آوردم که منتظرانت خستگی‌ناپذیرند....!
پس چگونه خود را منتظر بنامیم درحالیکه از خود نیز به سُتوه آمده‌ایم؟!

 ای دلبند زهرا...
نه پای پیش داریم و نه پای پس...! شما بگو به کدامین سو روی گردانیم؟

 ای عزیزترینم!
شنیده‌ام کار شما هنگام ظهور، از کار جدّتان پیامبر خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) دشوارتر است. زيرا مردمی كه در برابر پيامبر خدا ايستاده بودند افراد جاهلی بودند كه سنگ و چوب و... می‌پرستيدند! ولی جاهلانی كه در مقابل شما، امام عصر(ع) می‌ايستند كسانی هستند كه قرآن به دست می‌گيرند و با تأويل‌كردن آيات قرآن و مستمسك قرار دادن آن با شما می‌جنگند.

 مولای من...!
و چه راست گفتند که پاداش یک نفر از منتظران شما، همانند پاداش پنجاه صحابۀ پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) در جنگ بدر و احد و حنین است.... آخر سختی‌ها و رنج‌ها و آزارهایی که بر آنان وارد می‌شود، فوق طاقت اصحاب پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) است....
چه زمانۀ سخت و پرآشوبی است، آن هنگام که منکر، معروف جلوه می‌کند و معروف، منکر!
چه دوران سختی‌ست آن‌هنگام که حتی به چشم‌های خود نیز نمی‌توان اطمینان کرد...!
چه پر مشقت است غیبتی که خود باید خود را بسازیم!
چه وانفسای پر زحمتی است...! آخر نفْس سویی را می‌خواند و عقل‌مان سویی دیگر!
بی‌خود نیست حفظ ایمان در دوران غیبتت از نگه‌داشتن پاره‌ای آتش در دست دشوارتر است...
بی‌خود نیست می‌گویند نومیدی از شیطان است و نشانۀ منتظرانت امید و پویایی!

چه کشمکش نفَس‌گیری است!

انتظاری بی‌پایان از سویی... و دشواری‌ها از سویی دیگر، محرّک نومیدی مایند!
اما چشم‌به‌راه بهار آمدنت بودن، چه گوارا...

 ای قرار دل‌های بی‌قرار! ای نازدانۀ هستی!
تا کی در انتظار بازگشت‌مان روزها و سال‌ها را شماره‌گری؟!

 ای دلبر غائب از نظر!
چه بگویم که خود می‌دانی چه در دل می‌گذرد...........

اما مولا...
هفته‌ها که دیگر هیچ.... چله‌هایم بی‌تو در حال عبور است.... دعایی نما تا ریشه‌کن کنیم هرآنچه مانع رسیدن به شماست...
دیگر با چه رویی از مادرت بخواهم برای پایان چله‌نشینی‌ام دعا کند؟!

 گل نرگسم!
ای تنها بهانۀ بودنم!
این چهارمین است.....!
آخر تا به کِی...........؟
تا به کجا.......؟

این بار چیزی به ولادتت نمانده است! کاش میشد قابل‌مان می‌دانستی...! کاش لایقت بودیم....! کاش....

 خدایا...! غروب انتظارمان را برسان...

«بسم الله الرحمن الرحيم»

بنام آنکه دل را با صفا کرد              در آن دل آتش عشقی بپا کرد

هوالذی أرسَلَ رسولَهُ بِالهُدی و دینِ الحقِّ لِیُظهِرَهُ عَلی الدّینِ کُلِّهِ

او کسی‌ است که پیامبرش را با هدایت و دین درست، فرستاد، تا آن را بر هرچه دین است، پیروز گرداند.

(توبه،آیۀ33؛ فتح،آیۀ28؛ صف، آیۀ9)

بلغ العلي بكمـــــاله           كشف الدجي بجماله
حسنت جميع خصاله          صلـــوا عليــه و آلـه

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و اهلک اعدائهم اجمعين

مبعثت پیامبر ختمی مرتبت، رحمة للعالمین، محمد مصطفی (صلوات الله علیه و آله) بر همۀ مسلمانان و حق‌باوران تبریک و تهنیت و خجسته باد.

فقط یه هفته مونده!
یه هفته مونده که چلۀ چهارم تموم بشه!

تو این چهل تا جمعه، چندتا نهیب به خودمون زدیم؟ تو این چهل هفته چقدر به یاد ارباب‌مون بودیم؟

چقدر یاد ولی‌نعمت‌مون تو دل‌مون زنده بود و چقدر فراموشش کردیم!؟

در عرض این چهل هفته چه کارای خوبی رو سعی کردیم انجام بدیم؟

از چند تا مُنکر، چشم بستیم و برای رضای خدا بیخیال شدیم!؟

چند تا رشوه و به قول خودمون هدیه! اومد زیر دستمون، ولی به خاطر رضای خدا ازش گذشتیم؟

چند بار چشم‌مون به حرام و گناه افتاد و فوری پلک‌مون رو انداختیم!؟

چند بار به خدا و رسول و امام فکر کردیم و سعی کردیم فکر دیگران رو هم با خودمون همراه کنیم؟

نکنه همش به فکر دنیامون بوده باشیم!؟

نکنه دین‌مون ابزاری برای دنیامون شده باشه!؟

نکنه اینقدر تو دنیامون غرق شده باشیم که سوءاستفاده از دین برای دنیامون طبیعی جلوه کنه!؟

نکنه خواب‌زده باشیم؟

نکنه غفلت‌زده باشیم؟

بیاید با خودمون فکر کنیم. حتی اگر شده برای چند دقیقه کوتاه.......

دل‌مون هیچ‌وقت بهمون دروغ نمیگه! فقط باید بهش مهلت بدیم، تا یه نگاهی به جادۀ پشت سرمون بندازه و اون وقته که میفهمیم چی بودیم و چی شدیم! اون وقته که می‌فهمیم کجای دنیاییم!

راستی شما کجای دنیایید!!؟

اللهم عجل لوليک الفرج

«هو الغفور»

فردی، به ادای نماز جماعت عادت داشت! (البته این عمل قابل تقدیره که انسان نمازهای یومیه‌‌شو در مسجد و با جماعت بخونه) ولی خب این فرد سنّت‌ش این بود که همیشه، صف اول، پشت امام جماعت، نمازشو بخونه!

یکی از روزها، یه کم دیر به مسجد رسید و دید جای همیشگیش توسط فرد دیگه‌ای اشغال شده! به ناچار صف دوم-سوم ایستاد.......

نماز که شروع شد احساس حقارت کرد که چرا باید جای همیشگیش اشغال میشد و اون باید تو صف‌های بعدی بایسته!؟

وقتی به خودش اومد که، دید نماز جماعتی که در طول سی‌سال خونده، خالص نبوده و آلوده به خودنمایی!

منبع: رسالۀ حقوق امام سجاد (علیه‌السلام)، شرح نراقی

* * *

امیدوارم ما از اون دسته‌ای نباشیم که بعد از سالها تازه متوجه مشین انتظارشون واقعی نبوده، چله‌نشینی‌هاشون، یا خدای نکرده مسلمونی‌شون...........!!

حــــــــق همی گوید چه آوردی مـــــــــرا؟            اندر این مهــــلت که دادم من، تو را

عمــــــر خـود را در چه پایـان بـــــــرده‌ای؟            قوت و قوّت در چه فــــانی کرده‌ای؟

گوهــــــــــر دیده کـــجا فرســـــــــوده‌ای؟             پنــــج حـــس را در کجا پــالوده‌ای؟

گوش و چشم و هوش و گوهرهای عرش            خرج کردی، چه خریدی تو ز فرش؟

نعـمتت دادم، بگو شـــکرت چه بـــــــود؟             دادمت سرمایۀ، هین بنمای سـود

* * *

ای کسی‌که برای هر خیری، جز به تو امیدی نیست...
و در هر شرّی می‌توان از غضبش در امانش قرار گرفت!
ای کسی‌که بسیار عطا می‌کنی، برای عملی ناچیز و بسیار کم...
ای کسی‌که عطا می‌کنی به کسی‌که تو را بخواند...
ای کسی‌که، به کسی‌که تو را نمی‌خواند نیز، عطا می‌کنی!
آن هم از جود و رحمتت....

پس آنچه را از تو می‌خواهم به من عطا کن!
تمام خیر دنیا و آخرت را به من عطا کن!

و دور کن از من آنچه را از تو می‌خواهم!
تمام شرّ دنیاو آخرت را از من دور کن...

که آنچه من از تو می‌خواهم، هرگز به تو کمبودی نمی‌رساند...

ای کریم!
فضل و کرمت را بر من زیاد کن...

ای صاحب شکوه و کرامت!
ای صاحب بخشش و نعمت‌های فراوان!
ای صاحب منّت و دوام نعمت!

پس حرام کن بر چهرۀ من، آتش جهنّمت را...

منبع: دعای روزهای ماه رجب

«آمین یا رب العالمین»

التماس دعا

اللهم عجل لوليک الفرج